Hai uns días o Rei recibía a inusitada visita de Cristina Fernández de Kirchner; unha audiencia que tivo lugar dentro dunha intelixente axenda da senadora arxentina no seu periplo por España.
O inaudito é que a visita desta muller a España non se fixo en calidade de primeira dama arxentina. Cristina Fernández visitou as súas maxestades como senadora e candidata a máxima mandataria do seu país apartándose, unha vez máis, da alargada sombra do seu cónxuxe.
Coa audiencia Real amosou que non só é unha muller de iniciativa, se non que tiña un ollo estratéxico impecable. Agora chegará ao seu país lexitimada por un Xefe de Estado de peso en Latinoamérica, e co recoñecemento internacional dunha personalidade política independente do seu marido.
A grosso modo a visita da carismática non-primeira-dama arxentina non deixou de recordar en certo modo a antigas alianzas entre os dous países, seladas cunha rexa sinatura femina. Noutrora a carismática Evita Perón, e sesenta anos despois Cristina Kirchner: dúas mulleres cun caracter e personalidade únicos cuxo destino as fixo copartícipes do mesmo fado (con música de tango): "El país que soñamos es el mismo que seguimos construyendo a pasos agigantados"
Carismática como poucas, Cristina deixa no ar a pregunta que moitas outras veces se fixo: Detrás de cada gran home hai unha grande muller?
Eu boto un pulso a que xustamente é así.
Un Goberno para pórlle a guinda ao impecable currículo político dunha excelente estratega política.
1 comentario:
O mellor xesto, sen dúbida (que non sei se coincide coa visita) é que Arxentina recoñeceu por primeira vez a 23 galegos desaparecidos na dictadura.
http://www.farodevigo.es/secciones/noticia.jsp?pNumEjemplar=3051&pIdSeccion=4&pIdNoticia=149014
Publicar un comentario